RUINY TEATRU VICTORIA
Al. Przyjaźni 18, Gliwice
I koncert godz. 19:00, II koncert godz. 21:00

Yasstet to nowy projekt Tymona Tymańskiego, który zadebiutował w 2025 r. albumem, poświęconym amerykańskiemu kompozytorowi Theloniousowi Monkowi. Yasstet współtworzy niezwykła konstelacja luminarzy trójmiejskiej sceny muzyki improwizowanej. Saksofonista i klarnecista basowy Ireneusz Wojtczak i trębacz Tomasz Ziętek – wraz z liderem odpowiadający za nowe aranżacje kompozycji amerykańskiego ekscentryka – to wybitni instrumentaliści, mający na koncie zarówno dokonania solowe, jak i głośne kolaboracje. Szymon Burnos i Jacek Prościński to nie mniej utalentowani muzycy młodego pokolenia, którzy dali się poznać nie tylko jako rozchwytywani improwizatorzy, ale i samodzielni liderzy własnych projektów. Ponadto w nagraniach muzyki Monka wzięli udział uznany saksofonista Marcin Ślusarczyk (związany z krakowską sceną okołojazzową) oraz znakomity trójmiejski perkusista Jakub Staruszkiewicz.

„Usłyszałem Monka w 1986 roku. Chyba z kasety, pożyczonej od Tomka Gwincinskiego. Rok później, przebywając na studenckim stypendium w Helsinkach, kupiłem swoje pierwsze 3 winyle: “Kind Of Blue” Davisa, “Blue Trane” Coltrane’a i “Underground” stryja Teloniusza (w zasadzie ostatni album, na który napisał nowe i świeżo brzmiące numery). W 1990 roku z pierwszego składu grupy Miłość odeszli Jerzy Mazzoll i Bartek Szmit. Bartka zastąpił solidny bębniarz i matematyk, Piotrek Dudziński, ażeby kilka miesięcy później wybrać akademicką karierę i oddać perkusyjny stołek genialnemu Jackowi Olterowi. Do naszego tercetu dołączył Gwincinski, kompozytor i gitarzysta, artystyczny omnibus i domorosły filozof. Z dnia na dzień nasz juwenilny free jazz ustąpił coltranowsko-davisowskiemu post-bopowi, okraszonemu rozwichrzoną stylistyką spod znaku ornettowskiego harmolodic. Chcąc nie chcąc, zabraliśmy się za standardy. Wraz z Gwizdkiem uznaliśmy, iż musimy nauczyć się grać w szachy, jeśli chcemy w sposób uprawniony wiedzą wyjść poza szachownicę muzycznego znaczenia. Najchętniej ćwiczyliśmy utwory wybitnych kompozytorów, które odznaczały się swoistym, w mig rozpoznawalnym stylem: Monka, Coltrane’a i Shortera. Był to rodzaj systemu asemantycznych aforyzmów i rebusów, które, zamieszczone w wymyślnej architektonice melodyki, harmoniki, agogiki i tembru, z daleka tchnęły oryginalnością i jakościową powtarzalnością.

Dla mnie Thelonious Sphere Monk – podobnie jak Ellington, Mingus, Coltrane, Coleman, Dolphy, Lacy czy Shorter – jest kompozytorem kompletnym. Gdy słucham jego utworów, przypomina mi się oniryczna logika powieści wybitnych literatów pokroju Roussella, Kafki, Schulza, Gombrowicza, Kubina, Hrabala czy Vonneguta. Monk pisał aforystycznie, idiosynkratycznie i ekscentrycznie. Mial swój klucz, sposób, sznyt i szwung, miał swój kompletny rytmiczno-melodyczno-harmoniczny system. W tym genialnym dziwactwie Thelonious był powtarzalny i rozpoznawalny po paru nutach. Jego utwory potrafiły śmieszyć, frapować i wzruszać – Tymon Tymański. 

SKŁAD: Tymon Tymański – kontrabas Tomasz Ziętek – trąbka Szymon Burnos – klawisze Irek Wojtczak – Saksofony Jacek Prościński – perkusja.

Twoosty Mayonez to duet w składzie Bartosz Wolert – perkusja, Kornel Karolak – syntezatory, tworzący muzykę post jazzową, często opartą o elementy muzyki elektronicznej, w tym także ambientu.

Charakterystyczne dla zespołu są mocno osadzone riffy basowe oraz elementy improwizacji, które nadają ich utworom energetycznego i przestrzennego brzmienia. Duet potrafi stworzyć niepowtarzalny klimat, który wciąga słuchacza od pierwszych dźwięków, pomimo niekonwencjonalnego podejścia do komponowania. Ich utwory zawsze opowiadają jakąś historię, która porusza emocje i pobudza wyobraźnię. Swoją unikalną mieszanką rytmów i melodii zyskuje coraz większe grono fanów na całym świecie. Ich zaangażowanie w tworzenie autentycznej i innowacyjnej muzyki sprawia, ze są jednym z najciekawszych zjawisk na polskiej scenie muzycznej.

Zespół zadebiutował albumem Carmin w 2023 roku. Na wydawnictwie „Generacja Jazz” – ich kompozycja pojawia się wśród innych artystów nowej fali polskiego jazzu, tj.: Immortal Onion, USO 9001, Klawo. W minionym roku ukazał się ich drugi album „Niezłe Bagno”, na którym zaprosili takich muzyków jak: Olaf Węgier (Błoto, EABS), Wojtek Mazolewski (Wojtek Mazolewski), Ola Szmidt (Klawo).